GEL ARTIK

Ömür merdivenimi tırmanıyorum;

Otuzuncu basamak nefeslendiğim yer.

Senin için çıkıyorum bu yokuşları

Ya vur, öldür beni, bitsin bu keder

Ya da salıver gitsin tutsak kuşları

Ya sen gel

Ya yerini söyle ben geleyim!

Seni aradım bütün her yerde

Önümden bir kadın geçti, alımlı

Bir kadın gördüm

Gözleri deniz mavisi,

Denizler kadar derin.

Daldım ta derinlere, gözlerinin içine

Neler yok ki...

Balinalar, yunuslar

Yosunlar, inciler, mercanlar

Hayatımızın tadı tuz

Batan gemiler, ümitlerimiz

Binlerce yıllık tarihimiz

Ve yaşanmış bunca ihanet orda

Sen yoksun...

Gobi çölünün cehennem sıcağı gündüzlerinde

Seni aradım, yoksun.

Buz kesen gecelerinde seni bekledim,

Gelmedin...

Ben kendimi terk ettim sen yoksun diye

Alıp başımı gittim

Başı dumanlı efkâr dağlarına.

Gözyaşı vadisinin patika yolları yordu beni

Düştüm, yüreğimi kanattım

Sen yoksun...

Dünden geliyorum, yoksun

Hayal âleminden bir pencere açtım

Asırlık yarınlara baktım, yoksun

Söyle, neredesin?

Güneşin ermediği, kimsenin görmediği yerdesin

Sen yoksan ben yokum

Sen benim benliğimsin

Ben senim.

Sen yoksan ben boş bir bedenim

Yeter!

Beklettiğin çok oldu ey AŞK...

Gel artık!

19. 08. 2000 - Ankara